วิ่งไหนดีไปวิ่ง Half Marathon ที่ KL เป็นการวิ่งระยะไกลครั้งแรกหลังจากที่เข่าพังและ DNF ใน Tokyo Marathon 2026

ก่อนวิ่งก็ยอมรับตามตรงว่าไม่ค่อยได้ซ้อมหรอก ทั้งด้านสภาพร่างกาย เวลาชีวิต หรือแม้แต่ใจที่ค่อนข้างฝ่อไม่ค่อยกล้าที่จะวิ่งเท่าไหร่

แต่สุดท้ายก็รู้สึกว่าอยากจะลองกลับไปวิ่งดูอีกซักครั้งเลยตกปากรับคำไปวิ่งกับเขาด้วย

แล้วสนามแรกที่กลับมาวิ่งฮาล์ฟดันเป็น Kuala Lumpur Marathon สนามที่ผมและหลาย ๆ คนมองว่าโคตรจะยาก 

ผมไม่รู้ว่าด้วยใจที่มันฝ่อหรือการที่ใส่ใจร่างกายไม่มากพอ พอพักผ่อนน้อยใช้งานร่างกายหนัก จู่ ๆ คืนก่อนแข่งก็ดันรู้สึกปวดเข่าขึ้นมาซะอย่างงั้น ตอนนั้นรู้ตัวแล้วว่าคงจะใส่เต็มร้อยไม่ได้แน่ ๆ เลยวางแผนว่าไปช้า ๆ เนี่ยแหละยังไงก็ถึง

RACE DAY

ผมก็วิ่งช้า ๆ ของผมไปตามแผนนะ เพซ 9 ยาว ๆ 

สำหรับตัวสนาม แม้ว่านี่จะเป็นสนามเดิมที่เคยวิ่งมาแล้วครั้งนึง แต่เส้นทางเปลี่ยนไปครับ

ก่อนวิ่งผมรู้มาว่าตัวงานเปลี่ยนเส้นทางการวิ่งใหม่ แต่พอได้ลองวิ่งดูแอบรู้สึกว่าเส้นทางมันง่ายขึ้น โอเคแหละว่าเนินยังเยอะให้ได้ดันเหมือนเดิม แต่ช่วงแรกเส้นทางจะเป็นทางลงซะส่วนใหญ่ ไม่ได้ขึ้น ๆ ลง ๆ เหมือนกับปีที่ผ่านมา

สภาพอากาศวันนั้นพี่ ๆ หลายคนที่วิ่งเร็วบอกว่าอากาศเย็นแฮะ แต่สำหรับนักวิ่งกลุ่มหลังที่คนค่อนข้างเยอะ ผมกลับรู้สึกว่าอากาศโคตรจะร้อนอบอ้าวเลย

การได้ไปวิ่งต่างประเทศแบบนี้ สิ่งที่ผมชอบคือ Culture ต่าง ๆ ที่เราไม่ค่อยได้เจอ ความบ้าระห่ำของกองเชียร์ที่บางกลุ่มก็ดูทั้งน่าสนุกและน่าเป็นห่วงในเวลาเดียวกัน (ฮา)

รวมถึงกลุ่มนักวิ่งที่นับถือศาสนาและเลือกที่จะวิ่งเข้าข้างทางเพื่อเคารพสักการะและแสดงความภักดีต่อพระผู้เป็นเจ้า

สรุปโดยรวมผมรู้สึกเอ็นจอยกับสนามนี้และการวิ่งครั้งนี้นะ ถึงจะเป็นการวิ่งช้า ค่อย ๆ ต็อก ๆ แต๊ก ๆ ไป แต่เรื่องที่น่ายินดีสำหรับผมที่สุดคือ ตลอดเส้นทางเกือบ 22 กิโลเมตร ผมไม่เจ็บเข่าเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่พอจะเรียกความมั่นใจในการวิ่งของผมให้กลับมาได้พอสมควรเลยล่ะ